Berichten‎ > ‎

Samen voor Europa nam deel aan retraite ‘Wij kiezen voor eenheid’

Geplaatst 2 mrt. 2012 02:10 door Enno Dijkema   [ 2 mrt. 2012 02:16 bijgewerkt ]

“Hoe goed is het, hoe heerlijk, als broeders bjeen te wonen.” Met deze woorden uit Psalm 133 kwamen van 7 tot 8 februari 2012 zestig mensen van zeer verschillende kerken samen in het bezinningscentrum Emmaus te Helvoirt voor een retraite.  ‘Samen voor Europa’ werd vertegenwoordigd door drie leden van de stuurgroep.

Deze retraite was de derde op een rij in de afgelopen twee jaar. Onder de aanwezigen waren RK-bisschop Gerard de Korte, Peter Sleebos van de Verenigde Pinkster- en Evangeliegemeenten, Arjan Plaisir, scriba van nationale synode van de PKN en bisschop Vercammen van de Oud Katholieke Kerk, die enkele jaren geleden met ‘Wij kiezen voor eenheid’ zijn begonnen.

Verdieping van de broederschap
Doel van de retraite was de verdieping van de broederschap onder leiders van kerken, koepels, organisaties en bewegingen en het gezamenlijk gebed voor de eenheid. Dat doel is ruimschoots bereikt. Naast getuigenissen van de initiatiefnemers waren er vele momenten van gebed en meditatie en vond er een uitwisseling plaats in groepen.

Wij kiezen voor eenheid
In 2009 onderschreven dertien kerkleiders in Nederland een manifest. Ze komen allen tot dezelfde conclusie: ‘Wij kiezen voor eenheid!’ - zij het met aandacht voor de eigen geschiedenis, gekleurd met persoonlijke belevingen en verschillende accenten en weergegeven in eigen bewoordingen. Daarmee is een proces van verzoening en samenwerking ingezet die in die breedte nog niet eerder plaatsvond. Naast de officiële georgani­seerde oecumene van bijvoorbeeld de Raad van Kerken wil dit vooral de oecumene van het hart bewerkstelligen.

Dag van verootmoediging
De rij retraites van de afgelopen twee jaar zal dit jaar worden gecompleteerd met een grote nationale ‘dag van verootmoediging’ op 6 oktober 2012. In groepen is over dit thema gesproken. Een deelnemer drukte de gevoelens van velen uit: “Je schaamt je voor de lange kerkgeschiedenis. Er is kennelijk een gebrek geweest aan verzoeningsgezindheid.” Ook werd er gesproken over de houding waarmee we de verzoening ingaan: “We moeten vooral ook heel dankbaar zijn voor de verschillende roots, die uiteindelijk vooral te zien zijn als de kronieken van wat God gedaan heeft met iedere afzonderlijke kerk. Ze vormen de rijkdom die we elkaar aan te bieden hebben. De grootheid van Gods Koninkrijk kunnen we alleen met zijn allen samen uitdrukken.”

Na de lof op het samenzijn eindigt dezelfde psalm 133 met:  “Daar geeft de Heer zijn zegen: leven voor altijd.” Een voorproefje daarvan hebben de deelnemers mogen ervaren.

Comments